Butterfly (by Frank Andersen)

We moeten nog eens de diepte in

Vanuit de meest onverwachte hoek verschijnt nu opeens de activering door middel van een gebeurtenis, die ons dwingt om de confrontatie met dat deel van ons aan te gaan, dat wij altijd als minderwaardig ervaren hebben. Nu staat deze buitengewoon onaangename grimas weer voor ons en kunnen wij hem niet langer meer negeren. We moeten ons in onze ziel onderdompelen om zijn oorsprong te herkennen. Alleen dan zal hij zich volledig kunnen oplossen. Dit is een zeer confronterend proces dat niet zo eenvoudig en niet zonder hulp op te lossen is.

Wat is mijn ziel

Zich in de ziel onderdompelen klinkt altijd zo leuk, maar wat is de ziel eigenlijk ? Ik stel me mijn ziel als een gigantisch groot ruimteschip voor dat voor dat aan het aardeplasma (ether van de aarde) aangemeerd ligt. Van daaruit werd een klein ruimtevaartuig naar de Aarde gestuurd om ervaringen op te doen. En deze capsule, een deel van de ziel, dat ben ik hier op aarde in mijn lichaam.

De laatste accentuering

We zijn door onze incarnatie op aarde met het hele energieveld van de kosmos verenigd en ieder mens heeft de hele werking van alle sterrenbeelden in zich. De afgelopen 2000 jaar, hebben we ons  allemaal met de energie van de vissen bezig gehouden. We hebben ons zijn kwaliteit eigen gemaakt, het energieveld leren kennen en deze kleur in ons tot oplichten gebracht. En nu komen we tot zijn laatste accentuering.

Vissen vanuit astrologisch oogpunt

Het element water

Omdat wij allen op dit moment met de vissenthematiek geconfronteerd worden, zodat dit teken in ons tot afronding kan komen, wil ik de energie daarvan iets nader toelichten.
De vissen behoren astrologisch gezien, evenals de Kreeft en de Schorpioen, tot het element water. Het water symboliseert onze emoties, impulsen, stemmingen, onze wensen, onze verlangens, hartstochten, onze dromen en fantasieën, alles wat betrekking heeft op onze ziel. Bij dit teken gaat het om ons aanpassingsvermogen en alles wat we als een astraal wezen en voelen.
De taal van het element water is beelden en symbolen, denk daarbij aan onze dromen. De waarneming op dit gebied is volledig subjectief en vaak totaal onlogisch en in zijn totaliteit alleen voor de persoon zelf toegankelijk.

We kunnen allemaal dit element in ons herkennen door alles wat wij voelen en door de wens om andere mensen te willen helpen, ze willen ‘redden’. Het hoogste niveau van het water, beter gezegd van onze ziel, is de transformatie van lijden naar de innerlijke vrede.

Innerlijke verlossing

Het energieveld van de vis zorgt ervoor dat we in onze omgeving kunnen opgaan. Dat we dus in een vorm kunnen glijden die ons ter beschikking wordt gesteld. Wij vullen deze niet alleen maar wij reinigen en neutraliseren hem net zo goed. We leren het leven op aarde voelen en ons aan een Hogere Liefdeskracht overgeven.

Door Ver-geving (= iemand de ongewenste energie terug geven), kunnen we ons weer met onze hele ziel, met onze goddelijke essentie, volledig verbinden. Interne verlossing en entree in de goddelijke gebieden vind in dit teken plaats. Ons vissen aspect is het meest spirituele gebied dat wij met onze gevoelens kunnen waarnemen.

Algemene kenmerken van de vissen

Een algemeen kenmerken van deze energie is dat we zonder een eigen richting zijn. We hebben een heel sterk bewustzijn van alle trillingen uit de omgeving maar hebben geen vaste structuur, geen vaste vorm.
We zijn als het water, verbinden ons met alles wat we ontmoeten en nemen altijd de vorm aan van dat, waarmee wij samenkomen. We kunnen tegengestelde tendensen in ons opnemen, waarin we ons compleet gaan verliezen.

Geen duidelijk gedefinieerde individualiteit

De vis kent God en hij zoekt hem op aarde. Hij staat open voor de kosmische stroom van het leven. Eigenlijk zoekt hij naar de verbinding met zijn Hogere Zelf maar die lijkt moeilijk te vinden, omdat hij geen duidelijk afgegrensde individualiteit bezit.

Contact met het innerlijk kind

In ons vissenaspect zijn wij sterk met dromen verbonden, egoloos en bereid om ons op te offeren. Wij geloven in het goede in de mens. Wij staan voor alles open en hebben een sterke empathie. We zijn voortdurend in contact met ons innerlijk kind. In het aardse veld van ons vissenaspect (astrologisch ‘het huis’ genoemd) zullen we zo lang mogelijk kind blijven en heel graag spelen.

We hebben behoefte aan contact met mensen

De vis leeft in water, in de ziel. Hij is in ons diepste punt en stroomt, net als water dat doet, zelfs tot in de allerkleinste spleten. Daardoor weet de ziel, waar zich nog ongewenste openingen bevinden. En zo als de vis het water nodig heeft om dit te kunnen bereiken, zo hebben wij andere mensen nodig die ons zielenvoeding geven om gevoelsmatig te kunnen ontplooien.

Het is wel belangrijk dat we ons niet volledig mee laten sleuren met hun ervaringen en in hun emoties verdwalen, maar dat we bij onszelf blijven. Helaas geeft dit nog bij velen een gevoel van ‘egoïstisch bezig zijn’ en wordt door een verkeerde interpretatie van het christendom nog steeds vermeden. Toch is dit buitengewoon belangrijk omdat, als we in ons vissenaspect onze zielsramen niet dicht doen, wij zullen oplossen en onze individualiteit verliezen.

Leren om nee te zeggen

Omdat we op dit gebied grote moeite hebben om ‘nee’ te zeggen, niet bijzonder realistisch zijn en liever in onze droomwereld bewegen, komt er nu een schokeffect in ons leven, zodat we leren ons af te grenzen. Vissen ontvluchten graag de realiteit want ze voelen zich daar hulpeloos en minderwaardig. Het leven wordt meestal door een sluier gezien en men heeft vaak het gevoel het slachtoffer van de omstandigheden te zijn.

Het geboren medium

Empathie en openheid van ons vissen aspect geeft ons de mogelijkheid om als een soort bemiddelaar tussen God en de wereld te staan, althans dan wanneer onze zielsramen gesloten zijn en ons gevoelswater zuiver en helder is. Met een grote drang naar mystiek en spiritualiteit zijn we op dit gebied een geboren medium. Ons Hogere Zelf stroomt dan naadloos in onze aardse manifestatie en wij werken met deze energie. De communicatie van de kleinere capsule met het grote ruimteschip is dan optimaal.

De nog onbewuste vissen

Zijn we ons niet bewust van het persoonlijke aspect van de vissen, dan leven we in een soort zielsverwarring. We laten onder alle omstandigheden onze zielsramen open, offeren ons vrijwillig op in de hoop daardoor als een martelaar verheven te worden.

Klagen, constant zeuren, medelijden en de rol van het slachtoffer met een constante ontevredenheid zijn onderdeel van ons dagelijks leven. Zo creëren we uiteindelijk omstandigheden waarin we nooit tot verantwoordelijkheid geroepen kunnen worden.
Dit zwak zijn is een (onbewuste) tactiek die soms zelfs zo ver gaat  dat wij ons liever in een ziekte vast gaan bijten dan de verantwoording voor ons leven nemen. Wij ontvluchten het volwassen worden niet zelden in alcohol, verdovende vergiften, drugs of een gecreëerde werkelijkheid, een illusionaire wereld.

Ons bewuste vissen aspect

Zijn we ons van onze eigen vissen energie bewust dan hebben wij de weg naar verlossing gevonden. Uit het oplossen in de ander is door het stellen van de natuurlijke grenzen en mededogen ons werkelijke, reële beleven ontstaan. Uit het oplossen is verbondenheid ontstaan. We hebben geleerd om onze zielsramen te sluiten en ze alleen onder bepaalde omstandigheden, die wij zelf bepalen als geldige aanleiding, te openen.

Solidariteit met onze medemensen geven wij als een soort serum verder waardoor zij kracht ontvangen om zich van de eigen zielengrenzen bewust te worden om weer in evenwicht te kunnen komen. We worden standvastig in inzicht en kennis en niet opgevreten door medelijden.
Onze ziel hebben wij uit het lijden bevrijd en eruit gekristalliseerd. Wij verlenen aan haar nu haar natuurlijke grenzen. We zijn de helpers van het goddelijke geworden en werken en wonen in de mensenziel waar wij de weg van de aarde naar de hele kosmos wijzen.

flowform

Onze voeten werden gewassen

Christus, de vis (Ichthus) heeft ons op dit gebied, in dat energieveld de voeten gewassen en ons daardoor van het aardse vuil bevrijd. Daardoor wordt onze goddelijke levensstroom niet meer door materie of structuur vastgehouden en kan vrij de wereld in stromen.
We zijn verbonden met het Christusbewustzijn en hebben de kracht gekregen om andere mensen de voeten te wassen waardoor zij eveneens gereinigd worden. De voeten van ons lichaam zijn analoog aan het teken vissen.

Zonder de vissen energie in ons zouden we te hard zijn, egoïstisch, ignorant en al het onaangename in ons leven uit de weg gaan. We zouden als maar verder gestructureerd blijven totdat het leven ons uiteindelijk zou breken, als een oud bot (aarde), dat zijn elasticiteit (water) verloren heeft.

Cyclus van de elementen

De afgelopen 2000 jaar hebben wij dus elasticiteit in ons wezen kunnen opnemen en geven nu door in een flexibeler toestand. Een zijn in vrijheid, onafhankelijkheid en broederschap, dat ons in het waterman-tijdperk te wachten staat.

Het is een volkomen natuurlijke cyclus dat water (gevoel) door de zon (vuur, onze wil) verdampt en daarmee in de lucht, ons mentaal veld (denken) komt. Op deze manier verzamelen we onze ervaringen.
Is ons voelen niet in overeenstemming met onze wil, dan dooft het water het vuur met een sis en de stoom komt vrij in de lucht (denken) maar met een knal, een gesis en dat is eerder onaangenaam.
Ten eerste doorleven, niet doordenken

Alles wat onze ziel droevig maakt zal in de eerste plaats niet direct met ons hoofd opgelost worden maar doorleefd, gevoeld worden. Meestal zijn dit heel oude stukken die diep in onze ziel als een donkere laag tevoorschijn komen. Negeren en ons aan de verantwoordelijkheid onttrekken zal ons niet helpen, dit brengt alleen maar verdere rampen met zich mee.

De herdefiniëring van de zielengrenzen

In deze eindfase wil men ons allen maar erop wijzen dat er nog iets is dat ervaren, geleefd, gevoeld wil worden. Alleen op die manier kunnen wij onze grenzen klaar en duidelijk ervaren en herkennen. De transformatie van ons lijden en de innerlijke vrede kan alleen plaatsvinden indien we onze zielsgrenzen opnieuw definiëren.

Het eerste wat ons dus te doen staat is het herdefiniëren van de grenzen van onze ziel. In de eerste plaats alleen maar voor onszelf. Wij moeten dit nog met niemand delen, maar wij zelfs moeten ze kennen en koste wat het kost verdedigen. Er zal in onaangename en moeilijke situaties geen oplossen meer mogelijk zijn in medelijden.

Alleen als we onze grenzen neerzetten kunnen wij als een individueel wezen bestaan. En dat is wat er van ons voor het waterman-tijdperk wordt verwacht. Dat wij als een individu in de gemeenschap leven.

De hoogste liefdeskracht

Butterfly (by Frank Andersen)

Voel je met je heldere geest je zielenpijn en omhels de voor jou zwakke kant van je wezen. Door het voelen, het beleven van deze meest onaangename kant en het onbevooroordeelde accepteren daarvan doet de pijn oplossen. Deze transformeert in de hoogste liefdeskracht voor onszelf en de wereld.
Alleen deze transformatie stelt ons in staat om in het nieuwe tijdperk binnen te treden en als wijze mensen in broederschap te leven.

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

>>in gesprek met Heidrun Herberth-Labots [MP3]

Deze podcast werd opgenomen door boekenstand.nl en gaat vooral over mijn werk als geomante.

Presentatie:

Shirley Manuhtutu
www.shirleymanuhutu.nl
info@shirleymanuhutu.nl

en

Anna Jongert
www.boekenstand.nl
anna@boekenstand.nl

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Labyrint

Een belevenis op zichzelf

Labyrint lopen is een belevenis op zichzelf, dat moeilijk met iets te vergelijken valt. Spontaan moet ik wel aan een wasstraat denken waar men doorheen gaat maar het beeld op zich geeft bij lange na niet de liefdevolle zachtheid van de energie in het labyrint weer.

Ik begon met lopen. Je loopt niet vanuit de buitenkring systematisch naar de binnenste kring, het centrum, en klaar. Nee, je begint met bijna de middelste ring en volgt dan gewoon de weg. Zoals in je leven, waar je soms met dingen begint en gewoon de weg volgt en ziet wat er komt. Je hoeft in het labyrint nooit te overleggen wat je moet doen, het wijst zich vanzelf. Het pad is al uitgestippeld en dat loop je gewoon af.

Mijn geest is stil

Mijn gedachten liet ik bij het lopen op een gegeven moment los. Dat wilde niet direct lukken, maar na een paar keer in mezelf ‘mijn geest is stil’ gezegd te hebben ging het prima. Opeens merkte ik op dat de vragen waarmee ik begon, op een zachte en heel eenvoudige manier in mij werden beantwoord. Dat was een openbaring.

Alles wat ik aan het doen was, was gewoon de weg volgen en daar vielen dan de puzzelstukjes in mij op hun plaats. Wat een vreugde! Ja, nu begreep ik het labyrint: een gesprek met je goddelijk wezen waarbij je de levensweg volgt. Hoeveel mooier wil je het nog hebben?

Nog een rondje en ik was in het centrum beland en kon uitrusten, gewoon genieten dat ik mijn doel had bereikt. Maar dan gebeurde iets heel vreemds, in plaats van dichter bij het centrum te komen, verwijderde ik mij ervan. Daar klopte iets niet. Ik ging met mijn ogen op onderzoek uit maar er was niets te vinden.

Labyrint

Als je denk dat het niet meer verder gaat

Daar sta je dan midden in het labyrint, midden in het gebeuren, in je leven en opeens gaat het gewoon helemaal niet meer zo verder als je dat gedacht hebt. Integendeel, het gaat zelfs heel anders verder en neemt absoluut niet de gewenste richting.

Dan verschijnen zweetdruppels op je voorhoofd en begint de ademhaling te stokken. Een klassiek innerlijk stressmoment waar het hoofd op het punt staat om het over te nemen.

Wat doen wij in die situaties niet allemaal om een definitie te vinden voor onze toestand, een calculatie te maken waaraan wij keuzes kunnen ontlenen. Keuzes die ons de controle weer terug geven, die ons het gevoel geven dat wij alles kunnen overzien wat er komt.

Maar zo werkt dit hier niet, het is gewoon realiteit dat ik mij met elke stap meer van het centrum verwijder dan dat ik er naartoe kom. Mijn denken slaat helemaal op ‘tilt’ en ik voel een inzinking. Mijn hemel, waar ben ik, wat doe ik hier eigenlijk? Ik begin mijn innerlijke gemoedstoestand te kalmeren en laat noodgedwongen alles in mij los.

Overgave is de sleutel

De waarheid is dat het labyrint systematisch op de grond ligt en er nergens een kruispunt is waar ik had kunnen kiezen. Ik had niet anders gekund dan ik ben gelopen, dit was de enige weg voor mij om te gaan. En nu kan ik alleen maar verder als ik mij overgeef aan deze weg. Ik moet met vertrouwen verder lopen.

Vertrouwen dat alles wel goed komt ook al begrijp ik er helemaal niets meer van. Ik laat mij van binnenuit geleiden. Alles wat nodig is staat mij op het juiste moment ter beschikking. Ik sta mij toe dat dit mijn waarheid is, ik kan niet anders dan mijn weg volgen.

Het lopen wordt rustiger en soepeler. Het maakt niets meer uit hoe de weg gaat, het komt exact zo als het moet komen. Erover piekeren brengt mij niet verder, wel vertroebelt het mijn zicht, mijn leven. Ik kies er nu voor om het labyrint gewoon rustig verder te lopen, soms in rust, soms in gesprek met mijn innerlijk wezen. Zoals ik dat deed totdat dit innerlijk kruispunt kwam.

Ik wordt gedragen

Ik besluit dat ik mij met meer vertrouwen door het leven laat dragen, gewoon mijn pad loop. En dan kom ik dus heel geïnspireerd uiteindelijk in het centrum van het labyrint aan.

Rust. Stilte. Vrede. Wat een ervaring.

Op een gegeven moment ga ik de weg weer terug, lichter, innerlijk vrolijker en met meer vertrouwen in het Goddelijke. Ik heb mijn levensweg al bestemd voor ik hier kwam; hier op aarde materialiseer ik hem allen nog maar daardoor, dat ik dit tevoren uitgestippelde pad loop.
De enige keuze die ik dus te maken heb is of ik mijn eigen pad loop of niet.

labyrint

Een reinigingsritueel

Een labyrint is een enorme schoonmaak van ons chakrasysteem, ons energieveld. Een mystieke ervaring in een heel bijzonder krachtveld dat op een bepaalde manier op de grond gelegd word.
Ik kan iedereen deze ervaring toewensen.

Mocht je verder interesse hierin hebben ga dan gerust naar de website van Martha Baarda door hier te klikken.

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

workshop 100% vrouw

Het vrouwelijke denken is tijdloos

Het programma ontvouwde zich zodanig dat iedereen van ons zijn weggestopte zaken weer op een rustige en eenvoudige manier kon opnemen. Iedereen kon op zijn eigen manier weer contact maken met het ware vrouw-zijn.

Het mannelijke denken is gestructureerd in tijd en weet altijd de zaken snel aan te pakken en problemen direct op te lossen.

Het vrouwelijke denken is tijdloos en schept ruimte waardoor zich de dingen, die al eerder vanuit de ether opgevangen zijn, makkelijk kunnen ontvouwen. Blijkbaar kunnen beide vormen van denken, omdat ze ogenschijnlijk te verschillend werken, moeilijk samen gaan.
Maar dat is niet zo, wij zullen juist een manier vinden om beide wijzen van werken tot elkaar te brengen.

Teveel systemen storten ineen

Je kunt tijd en ruimte niet wegredeneren. Ja, je kunt je er wel tijdelijk aan onttrekken maar op een gegeven moment komt tijd en ruimte weer om de hoek kijken. Zo krijgt bijvoorbeeld het lichaam weer honger en dorst.

Maar wanneer wij constant in tijd en ruimte zouden leven zou de mensheid er niet op vooruit gaan. Er zijn teveel systemen die voortdurend doorgestructureerd worden en deze storten op een gegeven moment ineen omdat ze hun natuurlijke elasticiteit verliezen.

Een goede oefening voor de mannelijke en vrouwelijke kant

Een goede oefening om je van de mannelijke en de vrouwelijk kant in jezelf bewust te worden is: brood bakken. Het aanschaffen van de ingrediënten en het klaarzetten van de benodigdheden is heel mannelijk. Ik noem dit het neerzetten van het organisatorische frame.

Daarna moeten we een kleine drempel over: alle ingrediënten worden nu in de kom bij elkaar gevoegd. Dit is een moment waar het mannelijke (denken) zich moet overgeven aan het innerlijke vertrouwen, op een weten dat alles goed komt.

Nu neemt het vrouwelijke de zaken over. Wij kneden het deeg en door dit mengen brengen de handen met hun energie de verschillende ingrediënten bij elkaar. Terwijl dit eigenlijk een buitengewoon gevoelige daad is kost dit toch veel lichamelijke energie. De vrouwelijke kant beschikt over een groot potentiaal aan kracht !

Dan komt een pauze, een overgave. Wij dekken het zojuist geknede deeg af en plaatsen het op een rustige plek zodat het kan rijzen. Wij gebruiken nu rust.

Er gebeurt nu iets wat wij niet direct kunnen waarnemen maar waarvan wij weten dat het buitengewoon belangrijk is. Het proces kan alleen voortgang vinden als we het met rust laten, als wij het zijn tijd geven.

Het vrouwelijke aspect op zijn best

Dit is het vrouwelijke aspect op zijn best: weten wat er gaande is en beseffen dat alleen door overgave de volgende stap kan plaatsvinden. En dit proces word bovendien herhaald omdat wij twee keer kneden en wachten, dat is dus heel vrouwelijk.

Na de tweede keer gaat het deeg in de deegvorm en daarna de oven in. Het krijgt zijn vuurdoop. Ons innerlijke vuur is het element dat staat voor onze wilskracht, onze levenskracht. Dit vuur zorgt er nu voor dat het brood wordt gebakken, ‘voltooid’ wordt. Wij voelen, ruiken, zien het en in ons roept iets ‘klaar’ en dan kunnen wij ons dus met deze nieuwe schepping verbinden, doordat wij het eten.

Alles komt door het samenspel tot stand

Als wij bedenken dat alles tot stand wordt gebracht, dat elke handeling tot stand komt door middel van dit samenspel tussen het mannelijke en het vrouwelijke, herkennen wij dat ze beide even belangrijk zijn. Ze hebben beide een bepaalde plaats en het een kan niet zonder het ander. Zonder een harmonisch samenspel van beide ontstaat er geen harmonie, hoe graag wij dat ook zouden willen.

Het labyrint

Maak ruimte voor de vrouwelijke kant

Geven wij onze vrouwelijke kant geen ruimte dan onderbreken wij het ‘rijzingsproces’ van het deeg. En als je die vergissing al eens hebt begaan dan weet je dat dit een onherstelbare fout is en het resultaat mimimaal is.

Een te sterke verbondenheid met het vrouwelijke bestaat niet.

Mensen die zich te sterk ermee verbonden voelen en geloven dat ze daardoor niet tot een handeling kunnen komen zijn absoluut niet met hun vrouwelijke kant in contact. Ze hebben die juist ingeruild voor angst en onzekerheid. En angst is noch vrouwelijk, noch mannelijk.

Angst is een overlevingsprogramma

Angst is een overlevingsprogramma, een beschermingsprogramma, dat klaar staat om in stressmomenten ons bewustzijn over te nemen. Angst en Liefde kunnen niet op het zelfde moment bestaan ! Om uit de angst te stappen moeten wij voor Liefde kiezen en dat betekent juist dat wij moeten vertrouwen, dus dat we ons op onze vrouwelijke kant moeten verlaten.

Vrouw-zijn geeft kracht

Omdat ik een vrouw ben verbind ik mij eerder met de vrouwelijke kant, tenslotte heb ik voor dat geslacht gekozen. En hoe meer ik dat doe, hoe meer ik ervaar dat dit prettig voor me is en me kracht geeft. Als je weer openstaat voor je ware vrouw-zijn, in welke vorm dan ook, dan beleef je ontzettend veel plezier.

Je zult voortdurend nieuwe dingen ontdekken, of beter: je zult die zaken van jezelf die je eigenlijk als verloren beschouwde weer terugvinden. Je zal ze weer kunnen invoegen in je persoonlijkheid, je kan zo jezelf weer ‘rond’ maken en weer puur worden.

100% vrouw

Ik hoefde alleen maar de stroom te volgen

Tijdens het voorbereiden van een project ben ik nog nooit zo ontspannen geweest. Alles schoof als vanzelf ineen. Ik hoefde alleen maar de stroom te volgen. Het vrouw-zijn in ons wakker maken, daar draaide het om.

Precies in het ritme van de dag en in het tijdbestek waarin het zich in ons verder wil ontvouwen om zijn natuurlijke vorm aan te nemen. Er was echte harmonie en geborgenheid. Hoe meer ik de groep observeerde, hoe meer het mij ontroering gaf. Wij kunnen veel dingen in ons leven oplossen als wij ons meer op het ware vrouw-zijn richten. En nee, dat betekent niet alleen maar wachten, wij moeten allereerst goed kneden !

Een sterkere band met mijn vrouwelijke voorgangers

Ik heb genoten van deze workshop. Ik voel opnieuw een veel sterkere band met mijn vrouwelijke voorgangers, met mijn grootmoeder, mijn moeder en de aardemoeder. En ik ben hen dankbaar voor al hun moeite en ontberingen die ze op zich namen om dit aardse deeg te kneden opdat ik vandaag kan doen wat ik doe.

Oasis

Workshop 100% vrouw

Op vrijdag, 27 augustus tot zondag, 29 augustus 2010 ga ik weer met een groep de workshop ’100% vrouw’ doen.
Wil je dit graag bijwonen dan ben je van harte welkom.
Uitgebreide informatie vind je op Cursus & Workshops of neem hierover contact met mij op.

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

De onderstaande tekst komt van de Hopi indianen en heeft mij altijd al aangesproken maar nog nooit heb ik hem zo toepasselijk gevonden als nu.

“To my fellow swimmers:
There is a river flowing now very fast.
It is so great and swift,
that there are those who will be afraid.
They will try to hold on to the shore,
they are being torn apart and will suffer greatly.
Know that the river has its destination.
The elders say we must let go of the shore,
push off into the middle of the river,
keep our heads above water.
And I say see who is there with you and celebrate.
At this time in history,
we are to take nothing personally,
least of all ourselves,
for the moment that we do,
our spiritual growth and journey come to a halt.
The time of the lone wolf is over.
Gather yourselves.
Banish the word struggle from your attitude and vocabulary.
All that we do now must be done
in a sacred manner and in celebration.
We are the ones we have been waiting for.”

“Aan mijn collega-zwemmers:
Er is een rivier die nu een sterke stroom heeft.
Hij is zo groot en snel, dat mensen er zelfs bang voor zijn.
Zij zullen proberen zich aan de oever vast te klampen,
daardoor worden ze uit elkaar gescheurd en lijden enorm.
Weet dat de rivier zijn bestemming heeft.
Voorouders zeggen dat we de oever los moeten laten,
ons afduwen tot wij in het midden van de rivier zijn,
en ons hoofd boven water houden.
En ik zeg: kijk wie bij jou is en vier feest.
Op dit moment in de geschiedenis,
moeten wij niets persoonlijk op vatten,
in de laatste plaats onszelf,
want op het moment dat wij dit wel doen,
komt onze spirituele groei en reis tot stilstand.
De tijd van de eenzame wolf is voorbij.
Verman je.
Ban het woord worsteling uit je houding en woordenschat.
Alles wat we nu doen moet
op een heilige wijze gedaan, gecelebreerd worden.
Wij zijn zelf degenen waarop we hebben gewacht.”

Maar het ontwaken en onze activering zal anders gaan, zich in ons leven anders uitdrukken dan wij ons dat voorstellen. Belangrijk daarbij is dat wij de oevers los laten, alles denken en structuren loslaten en ons midden in de stroom begeven, midden in ons Zijn gaan staan. Laat ook leuke herinneringen los die je mentaal de hele tijd aan het herbeleven bent. Laat ze gaan en zich in de levensrivier oplossen. Geef het leven de mogelijkheid om je nieuwe dingen aan te kunnen reiken.

In onze cockpit vindt nu een verandering plaats. De cockpit, dat is ons bewustzijn in het hier en nu. Deze tijd zorgt voor de overgang van de automatische piloot naar het zelfstandige vliegen. Wat een avontuur is dat toch ! Helemaal vooraan zitten, kijken, voelen en geen overwegingen maken. Geen planning meer, die is al gemaakt. Gewoon aanwezig zijn en kijken wat het moment brengt. Voel wat het leven je wil laten voelen. Maak je keuzes vanuit je hart op het moment dat ernaar gevraagd wordt, geen minuut eerder. Neem de overvloed waar die hier is, geniet van het nieuwe en nog onbekende en accepteer wat op je pad komt. Het leven kent een onbeschrijfelijke volheid en als je met je hele bewustzijn en aandacht eraan deel neemt zul je ontdekken dat tijd er niet meer bestaat. Die is ergens aan de rand, aan de oever gebleven. Een dag is zo ongelofelijk groot, vol, intens met alles wat beleefd wordt en dat valt niet meer in tijd uit te drukken.

Ik heb altijd al piloot willen worden en mijn licht in overeenstemming met het Hogere in de wereld willen brengen. Maar in mij is een deel dat constant probeert mij daarvan af te houden om zelf op de pilotenstoel te gaan zitten. Dit deel is mijn hoofd, mijn ego, de vele aangeleerde gedragspatronen. Dat stuk van mij dat denkt te weten hoe alles gaat of moet gaan. Ik wil vredig en in harmonie met al mijn delen leven.
Ik ben de herder van mijn veelheid met als levensdoel om al mijn delen, mijn innerlijke kudde tot een eenheid te brengen. En daarom is het belangrijk om mijn hoofd terecht te wijzen. Zijn plaats is niet de pilotenstoel maar de stoel van de boordwerktuigkundige. Die is verantwoordelijk voor het correcte functioneren van alle systemen.

Uiteraard barst mijn denken bij deze gedachte niet in juichen uit en neemt dit niet in dank af. Het laat mij weten dat die oersaai is en vraagt waar ik mee bezig ben. Het verklaart mij dat er geen spanning meer te beleven valt. Op deze manier kan het niet meer calculeren, bedenken, afwegen, wie er wat op welke manier gaat doen, zeggen, willen zeggen, of bedoelde te zeggen; de gewone spelletjes waarmee zich het hoofd zo graag bezighoudt.

Maar daarop reageer ik niet meer, ik registreer het als iets van de overkant en het raakt mij verder niet meer. Echter mijn hoofd is erg slim en laat mij nu zien wat het allemaal kan, geleerd heeft en hoe goed het toch de toekomst kan bedenken, hoe betrouwbaar het altijd gewerkt heeft, en probeert mij met alle middelen weer in slaap te sussen om toch nog even op die stoel daar voorin te kunnen klimmen.

Al deze verleiding blijft zonder succes, ik weet dat ik niet mijn hoofd ben en daarmee komt deze innerlijke Heilige Oorlog tot zijn einde; worden ook de kleine vetvlekjes schoon gemaakt. Het zou toch ontzettend jammer zijn als ik al in de lucht ben en over zoiets ga uitglijden.

Om ook daadwerkelijk wakker te blijven neem ik dagelijks de tijd om rustig te gaan zitten en naar de stilte binnenin te luisteren. Elke keer wordt mij aangereikt wat ik nodig heb. De volgende zinnen of inzichten zijn op die manier tot stand gekomen en helpen mij om in het hier en nu te blijven.

1) Ik wil hier zijn, ik wil hier leven.
Dit besluit tot leven, de levenswil, moet volledig onafhankelijk van iemand of iets buiten mezelf gemaakt worden. Ik wil hier leven omdat ik dat wil onafhankelijk van een ander.

2) Ik heb het recht om volledig gelukkig te zijn.
Gelukkig zijn moet ik mij niet eerst verdienen, het hoort bij mij vanaf de eerste dag dat ik besta. Gelukkig zijn is een geboorterecht, net zo als de keuzevrijheid.

3) Ik geef mijn leven vorm, zo als IK het wil.
Van binnenuit laat ik mijn ideeën en wensen vrij naar buiten stromen. Ik laat ze de vorm aannemen, die ik in gedachten heb, die ik goed vind, die ik schep, zo als ik ze wil hebben.

4) Ik doe die dingen die bij mij horen en ik ga ervoor.
Ik doe dat wat ik werkelijk leuk vind, dat wat ik aan de wereld wil tonen. Daar ga ik voor en daar zet ik mij volledig voor in. Bij het eerste struikelblok geef ik niet op maar kijk uit naar de borden die mij de weg willen wijzen.

5) Ik wil aan het grote werk mee bouwen.
In mij stroomt een enorm sterke kracht om hier iets te willen doen, om mee te werken, mee te scheppen aan het grote plan, mee te weven met mijn kleuren aan het grote levenstapijt.

6) Ik mag met volle teugen van de aarde genieten.
Daarvoor moet ik niet eerst werken tot ik bijna omval om te laten zien dat ik het waard ben. Ik mag gewoon ontvangen en genieten omdat ik aanwezig ben. Wat op mijn pad komt dat is voor mij. Het is een cadeau van de aarde en ik dank hiervoor door ervan te genieten.

7) Ik behoor tot het lichtnet, het lichtraster.
In mijn wezen weet ik dat ook. Het is belangrijk om mijn licht op de voorbestemde plaats neer te zetten die ik daarvoor aangewezen heb gekregen. Het is tijd om met alle tests op te houden of ik dat ook waard ben.

Ik ben het waard geliefd te worden.
Er is geen test of examen die ik bij mensen af moet leggen, om te bewijzen wat ik waard ben. Het is niet nodig mezelf pijn te doen in de veronderstelling dat lijden bij mij hoort en mij hogerop zal brengen. Ik ben een schitterende schepping van het licht en mag zo gezien en zo behandeld worden.

9) Wij kunnen grote dingen doen.
Onze wilskracht is enorm sterk en wij kunnen daarmee alles doen. Elke keer dat wij zeggen dat wij iets willen, drukken wij het gaspedaal zo hard in dat dit in de hemel opgemerkt wordt. Omdat al onze wilsuitingen in materie worden omgezet is het wel van belang te weten, welk deel van ons op het gaspedaal drukt.

Neem gewoon met je hele aandacht plaats in jouw pilotenstoel en blijf vooral rustig. Hier is geen gebruiksaanwijzing, zoek er niet naar. Jou hoofd heeft hier geen toegang, het kan hier niet existeren, het kan je niet helpen. Jou hoofd heeft een andere taak, dus laat gedachten aan zekerheden los anders scheurt het je uit elkaar en blijf je in het lijden gevangen. De rivier kent zijn bestemming en jou hart kent die ook. Laat je vol vertrouwen daarin leiden en blijf met jouw bewustzijn in je Zijn, in het hier en nu; dat is de sleutel om te vliegen. Jij bent licht en liefde dat uit de grote bron is gekomen om zijn wezen nu verder te ontplooien. Vraag niet naar het hoe, je zit in het gebied van vrijheid, geniet van het leven en vertrouw gewoon op jouw rustige, innerlijke stem. Vertrouw erop dat alles goed is.

Het grootste vergif dat wij hebben is twijfel aan jezelf. Daaruit groeit zelfmedelijden en met zelfmedelijden zetten wij zowel de ramen als de deuren open voor alle ongewenste entiteiten die dan ons systeem binnenkomen. Sluit deze openingen voor eens en altijd. Je hebt niemand nodig die je iets in je oren fluistert ! Je bent een helder licht dat geschapen is uit de grootste en allerhoogste Liefde. De verbinding daarmee zit al binnen in je, ze vloeit de hele tijd door je heen. Het is de grote scheppende energie waarmee wij onze creatieve expressie tot uitdrukking brengen en die wij onder de naam ‘kundalini energie’ kennen. De ingang naar deze energie is gelegen in ons hart, nergens anders !

Wij zijn een brug tussen hemel en de aarde. Wij zijn hier om licht te maken, allereerst in ons zelf zodat wij kunnen zien wie wij zijn en hoe ontzettend mooi wij zijn. Wij zijn de afbeelding van het Goddelijke – Engelen die in Zijn naam hier op aarde werken. En er is niets waarvoor wij bang hoeven te zijn of waarvoor wij ons zouden moeten schamen, niets! Er is geen strijd en geen worsteling meer. Ons handelen beleven wij als iets heiligs dat wij celebrerend uitvoeren. Wij krijgen alles wat wij nodig hebben omdat ons de eeuwigheid toebehoort !

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.