Home > 2008 > 02 > Ik ben

Ik ben

Het Waterman tijdperk kenmerkt zich door mensen die als een vuurtoren in de branding gaan staan en onverschrokken hun licht in de wereld laten schijnen. Daarmee bouwen wij aan het nieuwe lichtnet waarmee 2000 jaar geleden is begonnen. Kijk of je ramen dicht zijn ! Veel te vaak zetten wij vanuit schuldgevoelens alles open. En dit is een absoluut verkeerde interpretatie van naastenliefde. Wij zullen onze naasten net zo lief hebben, als onszelf. Hoeveel hou je van jezelf ?

De verleiding is groot om deze zin om te draaien, en eerst heel veel van de andere te houden, alvorens wij naar onszelf kijken. Houden van anderen geven wij dan meestal zo vorm dat wij alles voor hen gaan doen. Ook wanneer wij veel te moe zijn en daar eigenlijk helemaal geen zin in hebben. Maar dit maakt nog niet dat wij ook van onszelf gaan houden. Meestal is het tegenovergestelde het geval. Innerlijk maken wij hun verantwoordelijk voor ons onvermogen om ‘nee’ te zeggen. Een onvermogen dat op angst is gebaseerd en ons in onze ontwikkeling niet bevordert. Als kind heeft men ons met deze angst bekendgemaakt en wij voeden deze door onze onwetendheid verder.

Wat is er verkeerd aan om ‘nee’ te zeggen ? Nee zeggen betekent grenzen aangeven en dat is van levensbelang. Stel je eens voor, als ons immuunsysteem dit niet zou doen, dan waren wij altijd ziek. Nee zeggen, als het oprecht bedoeld is en niet vanuit een wraakgevoel of vluchtgedrag komt, geeft de ander de mogelijkheid om zelf te leren, zelf te ontdekken. Ontneem niemand zijn eigen leerproces, alleen maar omdat je hem niet kan zien lijden. Dat heeft niets met naastenliefde te maken maar alles met egoïsme ! Hulp heeft vele gezichten, wij zijn niet de enige die hiervoor op pad gestuurd werden. Blijf eerlijk en blijf vooral jezelf trouw. Doe je ramen dicht als het slecht weer is.

Zelfliefde is een innerlijke overtuiging, die de meeste van ons helemaal niet van huis uit hebben meegekregen en waar ze hun hele leven mee worstelen. Wij leerden van onze ouders dat wij goed moesten zijn en goed moesten doen, alsof wij van begin af aan slecht waren en nu door ons best te doen pas goed kunnen worden. Deze gedachte liet vroeger de kloosters opbloeien. Ik geloof dat dit een van de grootste denkfouten is die wij in het leven kunnen maken. Niemand, geen één mens is van begin af aan slecht. Wij zijn allen in ons binnenste Licht en Liefde; daar komen wij vandaan en daar zullen wij tenslotte ook weer naar terugkeren.
Wij zijn de kinderen van God en als wij zelf kinderen maken, beleven wij daaraan een ontzettend geluksgevoel. Hoe moet de oneindige goddelijke energie het dan beleefd hebben toen wij gemaakt werden ? Als ik dit een kosmische Licht- en Liefdesfeest noem, dan doe ik het zeker nog tekort. Is deze gedachte nog niet genoeg om van onszelf te houden ?

Wij zijn hier om ons innerlijke wezen uit te breiden, om het te ontvouwen en op die manier ons licht in de wereld te laten schijnen. En dat doen wij niet in een lineaire ontwikkeling op het tijdvlak, zoals wij dat geleerd hebben: hoe ouder hoe wijzer. Wij doen dat alleen maar in onze verticale ontwikkeling op de spiralen van creatie. Wij kunnen dat soms voelen als een echo, bijvoorbeeld dat wij om de drie jaar iets nieuws willen doen, om de zeven jaar de behoefde hebben om te verhuizen, om de tien jaar een groot transformatieproces ingaan enz. Dat zijn de ware krachten van creatie, van het leven en niet ons aardse agenda.

Probeer eens het volgende:

Ga gemoedelijk ergens zitten en adem rustig door. Laat door je hoofd alleen maar de woorden ‘Ik ben’ gaan, verder niets. Alleen maar deze beide woorden, heel rustig en alsmaar weer, net een mantram. Voel je innerlijk licht en weet dat je altijd daarmee verbonden bent. Geniet daarvan en doe het elke dag tot het vanzelfsprekend voor je is dat jij in God woont en hij in jou ! Hou van jezelf, zoals je bent en hou van wat je doet. Geniet van het leven, het leert je alles.

Sta volledig achter jezelf en doe je zielenramen dicht, het tocht op dit moment heel erg. Je hebt geen ‘opbouwende’ kritiek nodig, van niemand niet ook niet van jezelf. Opbouwende kritiek bestaat niet. Kritiek is altijd negatief en helpt je nooit. Alsof je zelf niet weet wat misliep. Als een kind van de fiets valt en de moeder tegen het kind zegt ‘kon je niet oppassen, kijk nou wat je gedaan hebt’ – wat leert dit kind dan ? Heeft het nog niet genoeg van zijn schrik en de pijn geleerd ? Je leert het meest van mensen die zien wat misgelopen is maar die nog altijd op dezelfde manier van je blijven houden. Ze gaan niet op je pijnpunt staan.
Vertrouw jezelf en blijf jezelf trouw, luister naar je intuïtie. Intuïtie is altijd rustig en wetend. Wees er verzekerd van dat alles wat je nodig hebt op je pad komt.
Je krijgt niets wat je niet aankunt en er wordt je niets onthouden van wat je laat groeien.

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.