Home > 2007 > 07 > Het innerlijk evenwicht – Christusbewustzijn

Het innerlijk evenwicht – Christusbewustzijn

Ik schrijf graag over het innerlijk evenwicht en hoe belangrijk het is om die toestand te bereiken en daarin te verkeren. De harmonie en de vrede die wij daarbij ervaren is wat Jezus in ons wakker wil maken. Christus is niet een naam maar een bewustzijnstoestand, het bewustzijn van onvoorwaardelijke liefde, licht en vrijheid en de verbinding daarmee. Het innerlijk evenwicht is de wortel van ons bestaan, onze herkomst. Dit is niet iets dat wij moeten leren, het is meer iets dat wij ons herinneren moeten.

Hoe kunnen wij dit in ons dagelijkse leven bewerkstelligen ?

De weg naar het innerlijk evenwicht begint in de eerste plaats bij ons zelf. Zoals wij willen dat de wereld met ons omgaat, zo moeten wij met onszelf omgaan. De omgeving is alleen een spiegel en ja,wij zijn gigantisch groot !

Eerste stap op deze weg is de bewustwording dat wij allen kinderen van God zijn. Wij zijn in essentie licht en liefde en daarmee een deel van de oneindige goddelijke energie. Een deel van ons is in een ‘voertuig’ naar binnen gegaan (in ons lichaam) om met en op deze planeet te kunnen werken. Dus wat wij als ‘ik’ ervaren, is meestal alleen het aardse deel van ons hele wezen. In waarheid zijn wij veel groter en veelzijdiger dan ons hoofd bevatten kan.
Dit aardse stuk noemt men ook vaak het Lagere Zelf en onze aardse naam is hieraan verbonden, in mijn geval dus Heidrun. Het Lagere Zelf is drager van ons Hoger Zelf, onze goddelijke essentie die door ons heen wil werken. Wij kunnen ons op onze essentie afstemmen met behulp van de mantram ‘Ik ben licht en liefde’ bijvoorbeeld.

Kiezen wij oprecht om het evenwicht in ons weer te herstellen en richten wij onze aandacht op deze weg, dan ontdekken wij vrij snel de eerste storende brokken steen die daarop liggen. Over het algemeen ervaren wij ons namelijk niet als licht en liefde. Wij zijn eerder gewend om ons zelf te bekritiseren en af te kraken, dan liefdevol met ons zelf om te gaan. Wij denken dat wij door kritiek iets kunnen leren en gaan daarom heel hard met ons zelf om en hebben ook doorgaans geen moeite om onszelf te bestraffen en naar beneden te halen. Heel gebruikelijk zijn dan gedachten als: ‘eigen schuld’, ‘ik moet niet zo stom zijn en opletten’, ‘wist ik toch, op hen kan ik niet vertrouwen’, ‘ik doe het lekker zelf, dan weet ik dat het klopt’ enz. Over het algemeen praten wij helemaal niet liefdevol met onszelf en hebben dan ook geen begrip of troostend woord als iets mis gaat.

Iedereen van ons weet dat wij alleen iets verder kunnen geven als wij het hebben – dus hoeveel liefde hebben wij, hoeveel ervaren wij tegenover onszelf ? Wat kunnen wij verder geven ?

Duidelijke kenmerken dat wij ons niet in balans bevinden zijn woede en boosheid. Deze energievormen bezitten extreem veel kracht en op onze weg naar harmonie zullen wij deze op een positieve manier moeten gebruiken. Ik zeg met opzet ‘gebruiken’ omdat wij allemaal uitstekend getraind zijn om ze te onderdrukken. En dat maakt ons op den duur ziek.
Vreugdevolle euforie en haat zijn extremen, de uiterste punten op een en dezelfde as; wij moeten naar het middelpunt daarvan komen, ons uitbalanceren, dan ervaren wij de ware liefde en de goddelijke vrede.

Boosheid en woede zijn heel natuurlijke reacties op het niet mogen stromen en uitbreiden van onze energie. Het is ontzettend belangrijk om de hinder daarvan te identificeren en ons gedragspatroon te herkennen; te begrijpen waarom hier en ‘halt’ toegeroepen werd/wordt. Het is belangrijk om te weten te komen waarom iets niet kan of iemand iets doet dat wij als pijn ervaren. Alleen daardoor kunnen wij begrip opbrengen en aan die zware zuigkracht van boosheid en woede ontkomen, ons daarvan los maken.

Een ander woord hiervoor is ver-geven, dat betekent wij geven deze energie terug aan de ander en stappen weer in ons evenwicht.
Vergeven is niet het goedkeuren van een pijnlijk gedrag maar het teruggeven van de daarmee verbonden energie. Deze is verantwoordelijk daarvoor dat wij niet in het evenwicht kunnen komen, ze houdt aan de pijn vast. Vergeven komt overeen met een innerlijke schoonmaak en met tranen wassen wij ons in dit proces schoon.
Het tegenhouden van vergeven en eruit huilen van pijn is het zich ontzeggen van de innerlijke schoonmaak en werkt net alsof wij onkruid met een schaar afknippen. Wij redeneren ons er voor het moment er even overheen, maar vallen direct bij het volgende steentje weer. Dit gebeurt ook als wij constant over onze storende patronen praten en ze op die manier mentaal vasthouden. Wij komen er niet van af en dit draagt er ook niet toe bij het evenwicht terug te vinden. Wij blijven op dezelfde trede staan en kunnen behoorlijk gefrustreerd raken over alles wat wij menen gedaan te hebben. Maar oprecht, wat hebben wij gedaan ? Hebben wij echt vergeven ?

Willen wij serieus verder gaan, dan moeten wij in de pijn van woede en boosheid stappen en kijken hoe deze tot stand is gekomen. De situatie vanuit verschillende standpunten aanschouwen en de ‘energie dragers’ vergeven, dus hun energie teruggeven. Dat houdt niet in dat wij hun gedrag goedkeuren, het houdt alleen in dat wij de omstandigheden herkennen en afstand nemen. Door het bewust worden hoe iets tot stand gekomen is neent de zuigkracht af; dit is meestal een heel emotioneel gebeuren. Maar pas door de vergeving kan alles weer op zijn oorspronkelijke plaats terugkomen. Wij moeten niet erover nadenken wat wij moeten doen om te vergeven, de oprechte intentie zorgt hiervoor. Op deze manier lossen wij storende patronen op en kunnen we weer verder. De plek die woede en boosheid in ons had, vullen wij met liefde en licht (kleur). Ons energieveld is hierdoor veranderd en trekt andere mensen aan, waardoor wij ons weer spiegelen om verder te groeien.

Ik denk niet dat ik moet uitleggen dat wij deze weg niet in een dag kunnen afleggen, wel gaat dit sneller dan ons hoofd denkt – als wij eerlijk tegenover onszelf zijn ! Dit proces lijkt meer op het schillen van een ui en is niet het indrukken van een aan/uit-knopje. Het is een soort golfbeweging die alsmaar rustiger wordt.
Het leven biedt ons precies die mogelijkheden die op dat moment bij ons passen en waartegen wij opgewassen zijn. Wij krijgen niets wat wij niet aankunnen en er wordt ons niets onthouden van wat ons laat groeien. Tenslotte wil ons Hoger Zelf door ons heen werken en dat is de Liefde.

Het enige wat van ons gevraagd wordt, is dat wij ons DAGELIJKS, het liefst in de ochtend voordat wij de dag beginnen, afstemmen op het innerlijke evenwicht. Dat kan bijvoorbeeld door een korte meditatie of een gebed of het mantram ‘ik ben licht en liefde’. En ja, dan zullen wij misschien 10 minuten eerder moeten opstaan, dat zouden wij voor zo veel andere dingen doen, waarom dan niet voor de bewuste verbinding met ons goddelijke stuk ?

DAGELIJKS, dat is belangrijk, daarmee vragen wij naar ons ‘dagelijkse brood’ en dat zullen wij ontvangen. Discipline gaat aan de openbaring van wijsheid vooraf.
In het begin is deze manier van doen zeker een kwestie van vertrouwen, maar al na geruime tijd kunnen wij de samenhangen van ons ochtendritueel en het gebeuren gedurende de dag opmerken. Dan wordt het leven pas een avontuur vol met schitterende uitdagingen.

Het DAGELIJKS afstemmen en de verbinding met ons goddelijk deel voelen is genoeg. Als wij met ons dagelijks werk zijn begonnen hoeven wij ons niet alsmaar weer te controleren of wij nog de verbinding hebben – ze is er, wij kunnen daarop vertrouwen. Zijn wij ons daarvan aan het verwijderen, dan merken wij dat altijd op: wij worden meestal geïrriteerd, boos of woedend – deze spiegels komen dan in ons bewustzijn. Het zijn net verkeersborden die ons zeggen dat wij niet hier moeten zijn. Stress en ‘druk, druk, druk’ is er ook zo een, voortkomend uit angst. Angst is de afwezigheid van liefde en deze beide, angst en liefde, kunnen niet gelijktijdig bestaan. Dus kiezen wij voor de liefde en gebruiken de tekenen van angst als ‘verkeersborden’ die ons de weg wijzen.

Degene die de weg helemaal kent, is ons innerlijke kind. Daarom is het zo belangrijk dat wij de verbinding daarmee herstellen. Men kan daarmee beginnen door een kinderfoto van zichzelf (tot ~7 jaar) in te lijsten en op het nachtkastje te zetten of op een andere plek waar men hem dagelijks ziet. Het moet wel een foto zijn, waar men een goede herinnering aan heeft, waar men zich gelukkig gevoeld heeft. En dan beginnen met dat kind liefdevol te communiceren.

Als wij voor deze weg kiezen is het bijna vanzelfsprekend dat wij om hulp vragen als wij niet verder kunnen. Wij wachten niet dagen of weken lang en sjouwen met de grote brokken stenen rond; dat is een bekend patroon dat ons helemaal niet verder brengt.

In het begin blijven wij misschien maar heel kort in ons evenwicht; dat is niet erg. Er komen direct weer mogelijkheden om je daarop af te stemmen. Belangrijk is om rustig te blijven en liefdevol met jezelf om te gaan, anders kunnen wij deze mogelijkheden niet herkennen. Al na korte tijd ervaren wij dat de innerlijke harmonie steeds langer duurt, tot wij ons daarmee weer helemaal verbonden voelen. En zelfs dan zijn er nog momenten waar wij met een voet eruit stappen, maar dat herkennen wij direct en zonder moeite en gaan onmiddellijk weer terug.

Dit is de weg naar het innerlijke evenwicht waarbij onze ziel krachtiger en onze geest sterker wordt. De ouderpatronen zijn hierbij de belangrijkste ‘trigger’, dit zijn de grootste stenen op de weg, en het opruimen daarvan is essentieel ! Wij zijn in werkelijkheid allemaal broeders en zusters en er zijn geen ouders, alleen twee mensen die ons in de incarnatiematrix hebben ingevlochten. En daarvoor zijn wij hen dankbaar. Als dit jouw oprechte gedachten tegenover je ouders zijn en deze rechtstreeks uit je hart komen, dan heb je jouw ouderpatronen dusdanig opgelost dat deze jouw verdere ontplooiing niet meer in de weg staan, maar vooruit helpen.

Al wat ons in ‘therapeutisch’ opzicht ten dienste staat zal ons helpen de liefde in ons te herkennen en de blokkades die de weg daarheen belemmeren liefdevol op te heffen. Op deze wijze kunnen wij ons alsmaar meer bewust worden van onze ware herkomst en bewuster met het innerlijke evenwicht, met het Christusbewustzijn, verbinden.

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.