Jezus en Maria
Er wordt inmiddels veel over beiden geschreven en ik hoef dat in die zin niet ook nog eens te doen. Ik wil eerder proberen een weg te laten zien om hen beiden in ons leven bewust te integreren. Voor mij zijn ze een paar en samen gekomen om een taak te volbrengen. Bewijzen kan ik dit niet en dat hoeft ook niet, de waarheid echoot in ons binnenste.
Alleen al vanuit mijn verstand gezien, lijkt dit toch veel logischer dan het verhaal dat men ons de laatste eeuwen alsmaar weer verteld heeft. Jezus, was een man en hij was niet celibatair, hij heeft een vrouw gehad, Maria of wel Mirjam. En zij hebben zeker met elkaar gevreeën, net zo als wij. Ze hebben geleefd zoals wij en dat was ook hun bedoeling. Er is niets onheiligs aan om op deze manier naar hen beiden te kijken.
In de loop van Jezus zijn buitengewone leven heeft hij ook oefeningen gedaan om de toestand van de Christus te kunnen bereiken. Christus (Grieks) of Messias (Hebreeuws) heet de Gezalfde en daarmee is niet één enig mens bedoeld maar een bewustzijnstoestand in elke mens. Jezus, is bijzonder en zeker een groot voorbeeld; hij heeft deze toestand bereikt en houdt voor de rest van de mensheid de deur daarnaar toe open. Dat is wat hem voor ons onvergetelijk maakt en ons met hem verbroedert. Hij is ons voor gegaan opdat wij kunnen volgen. De bedoeling is niet dat wij hem in zijn uiterlijke leven zullen nadoen, maar wel in zijn innerlijke ontwikkeling.
Het menselijke verzinsel dat hij celibatair was, leidt van dit gegeven af en zo komen wij op een zijspoor te staan. Op die manier kan men de mensen in toom houden, kan ze controleren en afhankelijk maken. Wij beginnen tegen de natuur in te leven omdat men ons laat denken dat het bedrijven van de liefde of zelfs daaraan denken zonde is. Maar dit patroon werkt tegen ons zelf en maakt ons niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk ziek. In plaats van onze donkere kanten met liefde en vergeving te helen, maken wij ze op die manier nog bozer en donkerder; iets dat in vele kloosters ten volle werd uitgedragen. Vandaag de dag hoeven wij niet ver naar deze zieke en kunstmatig verder gekweekte seks te zoeken, de porno industrie heeft alles voor iedereen toegankelijk gemaakt; en onze in slaap gevallen maatschappij registreert niets meer. Dus dat celibaat heeft ons zeker niet dichterbij het Goddelijke gebracht maar juist verder daar vandaan.
Het is belangrijk om weer op het hoofdpad te komen en de zijsporen en doodlopende straten achter ons te laten. Wat wilde Jezus ons leren, waarom was hij hier ? Jezus, de drager van Christus, is ons voorgegaan om te laten zien dat het voor de mens mogelijk is een ontwikkelingsstadium te bereiken gelijk aan wat hij bereikt had en wat wij het Christusbewustzijn noemen.
Dat is een toestand van innerlijk evenwicht, van harmonie en vrede. Wij zijn ons bewust van de aanwezigheid van Liefde, Licht en Vrijheid in ons en verbinden ons daarmee. Men zou dit ook het rustpunt tussen de bewegingen in kunnen noemen, het uitgebalanceerde punt van zijn. Elke beweging komt op een moment langs dit punt en de bedoeling is wel om zich daarmee te verbinden, om in deze rust te wortelen en ons weer thuis te voelen. En pas dan, van hieruit weer verder bewegen, tot elke beweging alsmaar rustiger wordt in ons zelf, tot dat wij in het innerlijke licht komen te staan, bewust verbonden met ons Hogere Zelf. Daar waar wij ons met alles één voelen, waar de harmonie, de vrede en de schoonheid heerst, waar geen verschil meer is maar alleen veelvoud, daar waar onze gedachten op de adem Gods bewegen. Een toestand die men verlicht zou kunnen noemen. Elke beweging die hieruit voortkomt, is in evenwicht met de omgeving. Het Christusbewustzijn is een toestand die ons allen ter beschikking staat, als wij met een oprecht en open hart daarnaar verlangen en ons deel ervoor willen doen.
Op deze manier is Jezus niet alleen meer een mens maar een voorloper, een symbool voor de Christus in ons zelf en onze bewuste aanwezigheid in het Christusbewustzijn. Dat is ook wat hij wilde, hij, als mens, die voor ons de deur naar deze toestand open houdt.
Denk hier eens over na, is dat niet prachtig ?
Hoe komt het nu dat wij deze toestand zo ontzettend moeilijk bereiken kunnen, wij de kinderen van God ? Hoe gaat dat in ons dagelijkse leven ? Hoe kan ik me hiermee verbinden en in die toestand blijven, zonder dat ik alsmaar weer uit het innerlijke evenwicht gehaald word of verleid word om het te verlaten ? Is het alleen mijn dagelijkse meditatie, mijn gebed en het bewustzijn ervan dat mij uitgebalanceerd houdt of moet ik nog meer doen ?
Een geestelijke toestand op zich is mannelijk, het is een gedachte, een idee, een zaad dat door goede aarde gegrepen moet worden, wil het in het leven kunnen duiken. Dus wil het mannelijke op aarde levend worden, dan moet het door het vrouwelijke begrepen worden, in vorm, in beweging gebracht worden. Anders komt het hier niet en blijft het in de ether, in de kosmos. En dat is nu juist niet de bedoeling. Het Christusbewustzijn wil op aarde komen, nog beter: het is op aarde gekomen. Dat heeft Jezus voor ons gedaan en het is nu onze taak om deze toestand te bereiken en daarin te verkeren.
Maar zonder het vrouwelijke begrijpen gebeurt er niets, komt er niets voort op de aarde. Ik hoop dat het duidelijk is dat de toestand van het Christusbewustzijn zich zonder een vrouwelijke kant niet op de aarde kan manifesteren. Wij kunnen Maria niet gewoon met een verhaal van een hoer afdoen; dat slaat nergens op en laat alleen zien hoe weinig wij eigenlijk van het ware christendom begrijpen. Door Maria van Jezus weg te halen sluit men de toegang tot het Goddelijke voor ons mensen af en blokkeert men de weg om ons er altijd mee te kunnen verbinden. Maar het licht wil in de materie werken, wil daarmee scheppen, daartoe zijn wij op deze planeet.
Maria is historisch gezien de vrouw van Jezus. Voor ons symboliseert zij de vrouwelijke kant van ons wezen, die het Christusbewustzijn grijpt en vorm geeft. Als Jezus, de mannelijke kant in ons, de weg naar een zijnstoestand wijst, dan is Maria onze vrouwelijke kant, dus de energie die onze gedachten, ideeën en geestelijke toestand hier op aarde vorm geeft. En dat is niets minder dan ons lichaam, ons vrouwelijke verbindingsstuk op en van de aarde.
Dit klinkt wel heel eenvoudig en in zeker zin is het dat ook. Maar wat weten wij eigenlijk van ons lichaam af ?
Hoe vaak moet het reageren voordat wij iets veranderen, hoe ver moet het soms gaan om onze aandacht te trekken ? Hoe vaak zijn wij niet moe en pushen ons lichaam toch alsmaar verder om mee te doen. Wanneer overleggen wij serieus wat wij ons lichaam als voeding toedienen ? Wij mensen weten toch al zo veel, maar doen nog zo veel dingen die slecht voor ons lichaam, voor ons vrouwelijke stuk zijn. Zouden wij kunnen horen wat onze longblaasjes ons te vertellen hebben na het roken van een sigaret, of onze lever na het drinken van een overmaat aan alcohol of koffie enz.
Veel stoffen zijn voor ons bijna normaal geworden, terwijl wij weten dat ze slecht voor ons lichaam zijn. Denk eens aan de verschillende kleur- en smaakstoffen. Waarom geloven wij zo blind in de tests en statistieken van mensen in een witte jas in plaats van op onze eigen intuïtie te vertrouwen ?
Hoe is dat met genoeg slaap, rust die het lichaam nodig heeft voor zijn regeneratie. Iedereen weet dat het lichaam zich, in verbinding met natuurlijke stoffen, meestal zelf kan genezen (uiteraard zijn er uitzonderingen). Hoeveel tijd gunnen wij het in geval van ziekte ?
Waarom stressen wij ons zelf in plaats van de drukte af te remmen. Denken wij dan echt op die manier belangrijker en meer waard te zijn, als dit alles ten koste van ons lichaam gaat ? Wij gaan lekker op vakantie om weer bij te komen, hoe zit dat dan met ons lichaam, wanneer mag dit bijkomen ?
Wat weten wij eigenlijk over de elektromagnetische velden die door alle nieuwe uitvindingen gigantisch in kracht en in omvang aan het toenemen zijn ? Hoeveel last krijgt ons lichaam nog te dragen ? Waar zijn wij eigenlijk mee bezig ?
Wat weten wij van Maria af, die dit alles symboliseert ? Hoe bevriend zijn wij met het vrouwelijke deel van onszelf ?
Wij kunnen al het mogelijke willen en verzinnen maar zolang wij in het lichaam zitten, zijn wij daar wel van afhankelijk. Wat hebben wij eraan om ons lichaam langzaamaan de vernieling in te helpen ? Wat is daaraan dan zo slecht dat wij niet in staat blijken te zijn om er als een vriend mee om te gaan. Iets dat ons lichaam op zijn beurt wel met ons doet; zonder veel klagen dient het ons onophoudelijk en herstelt zich zelf in de korte tijd die wij het dagelijks gunnen.
Het lichaam, ja het klinkt eenvoudig, maar hoeveel discipline vergt het niet om er liefdevol en zorgzaam mee om te gaan. Wij hebben als voorbeeld de natuur gekregen. Alles wat wij moeten leren is kijken en luisteren. Onze innerlijke Maria-energie resoneert met Moeder Aarde en als wij ons daarop afstemmen, wijst alles zich van zelf. Zo moeilijk is dat niet, maar als men niets doet kan men ook niets oogsten.
Het ligt dus helemaal aan ons in hoe verre wij onze innerlijke Maria en onze innerlijke Jezus zich met elkaar laten verbinden, opdat wij in het Christusbewustzijn opgenomen worden.
Of denkt iemand oprecht dat het dagelijkse bidden genoeg is ? Het Goddelijke vloeit in een schone vorm, in een zuiver lichaam, in de heilige graal waaruit gedronken kan worden.
Opdat wij van het water drinken dat Hij ons geeft, en in eeuwigheid geen dorst meer zullen hebben; maar het water dat Hij ons geeft zal in ons worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven. (Johannes 4,14).
Jezus en Maria in ons in evenwicht te brengen is onze taak die wij zullen volbrengen.
Christusbewustzijn is een geestelijke toestand van rust die in de beweging op aarde tot leven komt. Alleen door de beweging kunnen wij scheppen en vanuit dit bewustzijn zullen wij scheppen, in de materie werken en mee helpen in de liefdevolle, vredige evolutie van ons wezen.
Het is geen kunst om afgezonderd ergens in alle rust te mediteren en zich buitengewone geestelijke toestanden eigen te maken.
De ware kunst bestaat daarin om in het dagelijks leven, de constante beweging, in het innerlijke evenwicht te verkeren en van daaruit in Liefde te handelen. Dat is de ware verbinding van Jezus en Maria, het Christusbewustzijn wonend in ons paleis.
No related posts.
Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.
